Przemko głogowski

Przemko (Przemysł, Przemek) głogowski, urodzony około 1300 roku, był arystokratą i księciem. Był najmłodszym synem Henryka III głogowskiego i Matyldy brunszwickiej. Po śmierci ojca w 1309 roku pozostawał pod opieką matki i braci. W 1312 roku objął wraz ze starszymi braćmi wspólne rządy w Żaganiu, Ścinawie i Poznaniu. W 1314 roku utracili oni większość Wielkopolski.

Po śmierci matki w 1318 roku Przemko współrządził z bratem Henrykiem IV w Głogowie, a od 1321 roku był samodzielnym księciem głogowskim. W 1326 roku poślubił Konstancję, córkę Bernarda świdnickiego, i związał się bliżej z Władysławem Łokietkiem. Po 1329 roku odmówił złożenia hołdu lennego Janowi Luksemburskiemu. Zmarł 11 stycznia 1331 roku i został pochowany w Głogowie, z którym był związany jako władca. Kronika książąt polskich przypisywała jego śmierć otruciu przez wasali, ale artykuł podaje, że sprawcy i ich motywy pozostają nieznane.

Na podstawie artykułu „Przemko głogowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.