Arnold Zweig

Arnold Zweig (10 listopada 1887 - 26 listopada 1968) był niemieckim pisarzem, dramaturgiem, filozofem i germanistą. Urodził się w Głogowie jako syn żydowskiego siodlarza. Uczył się w gimnazjum w Katowicach, a następnie studiował filozofię, filologię nowożytną, germanistykę, historię i historię sztuki. Brał udział w I wojnie światowej, a pod jej koniec pracował w wydziale prasowym sztabu frontu wschodniego w Kownie. Po wojennych doświadczeniach zaangażował się w pacyfizm i działalność syjonistyczną.

Od 1923 roku mieszkał w Berlinie i redagował żydowskie pismo „Jüdische Rundschau”. Po przejęciu władzy przez hitlerowców w 1933 roku opuścił Niemcy. Przebywał we Francji, a następnie wyjechał do Hajfy w Palestynie, gdzie wydawał niemieckojęzyczne pismo emigracyjne „Orient”. W późniejszym okresie odszedł od syjonizmu i zaczął skłaniać się ku socjalizmowi. W 1948 roku wrócił do Niemiec Wschodnich. Po wojnie pełnił funkcje w aparacie władzy NRD i uczestniczył w ruchu pokojowym. W 1950 roku został wybrany do Światowej Rady Pokoju. Do jego utworów należą m.in. „Spór o sierżanta Griszę”, „Młoda kobieta z roku 1914” i cykl „Wielka wojna białych ludzi”. Zmarł w Berlinie Wschodnim.

Na podstawie artykułu „Arnold Zweig” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.