Joachim Pastorius

Joachim Pastorius de Hirtenberg, znany także jako Joachim Hirthenius, urodził się 20 września 1611 roku w Głogowie. Był historykiem, lekarzem, dyplomatą, pisarzem i poetą. Studiował w zachodniej Europie, głównie medycynę, a utrzymywał się jako wychowawca synów polskiej szlachty. W 1641 roku w Lejdzie opublikował podręcznik historii Polski „Florus polonicus”, wykorzystywany później w szkołach pijarskich.

Pracował jako lekarz rodziny Sieniutów, dyrektor Gimnazjum Akademickiego w Elblągu i wykładowca historii w Gdańsku. Uczestniczył w misjach dyplomatycznych, w tym w negocjacjach pokojowych w Oliwie w 1660 roku. Był nadwornym historiografem Jana Kazimierza i sekretarzem królewskim. Zmieniał wyznanie, a w 1658 roku przeszedł na katolicyzm; w 1675 roku przyjął święcenia kapłańskie. Pełnił funkcje kościelne, między innymi kanonika warmińskiego. Pozostawił ponad 250 publikacji. Zmarł 26 grudnia 1681 roku we Fromborku i został pochowany w tamtejszej katedrze.

Na podstawie artykułu „Joachim Pastorius” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.