Jan z Głogowa
Astronom, filozof, geograf
- Urodzony
- 1445, Głogów
- Zmarł
- 11 lutego 1507, Kraków
- Zawody
- astronom, filozof, geograf
Jan z Głogowa, znany także jako Głogowczyk, Głogowita i Gloger, był polskim astronomem, matematykiem i filozofem. Urodził się w 1445 roku w Głogowie, a zmarł 11 lutego 1507 roku w Krakowie. Był przedstawicielem scholastyki tomistycznej i przyrodoznawczego nurtu arystotelizmu, określanego później jako albertyzm. Pochodził z rodziny Schillingów, lecz nie używał tego nazwiska.
W 1468 roku ukończył studia na Uniwersytecie Krakowskim z tytułem magistra i rozpoczął tam pracę jako wykładowca. Przez blisko 40 lat nauczał łaciny, filozofii Arystotelesa i astronomii. Napisał podręczniki, między innymi Liber posteriorum analyticorum, Exercitium veteris artis i Questiones librorum de anima. Jednym z jego słuchaczy był Mikołaj Kopernik. W ostatnich latach życia był kanonikiem kościoła św. Floriana w Krakowie, gdzie został pochowany. W Głogowie jego imię nosi szkoła podstawowa, a na placu Jana z Głogowa znajduje się ławeczka pomnikowa.
Na podstawie artykułu „Jan z Głogowa” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.