Fryderyk II legnicki

Fryderyk II legnicki był księciem z dynastii Piastów, synem Fryderyka I legnickiego i Ludmiły. Urodził się i zmarł w Legnicy, z którą wiązały się jego rządy i działalność. Władał księstwem legnickim od 1498 roku, a brzeskim od 1521 roku. Jego polityka finansowa pozwoliła powiększyć obszar władztwa o ziemie zaodrzańskie. W 1507 roku odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej. W 1523 roku kupił księstwo wołowskie, a w 1542 roku objął w zastaw księstwo ziębickie.

W 1523 roku przeszedł na protestantyzm i przyznał ludności księstwa wolność wyznania. W Legnicy działał założony za jego rządów uniwersytet. Książę zlecał porządkowanie i brukowanie ulic oraz wzmacnianie obronności miast. W 1515 roku poślubił Elżbietę, córkę Kazimierza Jagiellończyka. Po jej śmierci ożenił się z Zofią Hohenzollern; mieli troje dzieci, w tym synów Fryderyka III i Jerzego II. W 1537 roku zawarł z margrabią brandenburskim traktat o wzajemnym dziedziczeniu.

Na podstawie artykułu „Fryderyk II legnicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.