Alexander Heinrich von Thile

Alexander Heinrich von Thile urodził się 15 października 1742 roku w Głogowie. Był pruskim generałem porucznikiem, szefem pułku piechoty „von Pfuhl” i gubernatorem wojskowym Wrocławia. Karierę wojskową rozpoczął w służbie Elektoratu Saksonii. Brał udział w wojnie siedmioletniej po stronie saskiej, w składzie armii francuskiej, a następnie uczestniczył w wojnie o sukcesję bawarską. W 1787 roku przeszedł do służby pruskiej. Walczył w kampanii w Polsce przeciw insurekcji kościuszkowskiej, a w 1796 roku został członkiem prusko-rosyjskiej komisji granicznej.

W 1806 roku objął tymczasowo dowództwo twierdzy we Wrocławiu. Po czterotygodniowym oblężeniu poddał miasto Francuzom. Po wojnie stanął przed sądem wojennym i w 1811 roku został skazany na dwa lata więzienia. Karę odbywał w Spandau, gdzie zmarł 24 lutego 1812 roku. Był żonaty z Henriette Friederike von Runkel; mieli pięcioro dzieci, w tym synów Louisa Gustava i Adolfa Eduarda, którzy zostali pruskimi generałami piechoty.

Na podstawie artykułu „Alexander Heinrich von Thile” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.